
Аляксандр Сяргеевіч
Волкаў
12 кастрычніка 1938
—5 лютага 2026
«Каханне не вымяраецца часам, яно застаецца ў вечнасці, саграваючы душы тых, хто памятае»
Светлая Памяць
Жыццё, пражытае з годнасцю, гонарам і бязмежнай любоўю да навакольнага свету.
Пачатак Шляху
Аляксандр нарадзіўся ў складаны час, але з ранніх гадоў адрозніваўся неверагоднай цягай да ведаў. Ён заўсёды верыў, што праца і сумленнасць здольныя пераадолець любыя перашкоды.
Прызванне
Больш за сорак гадоў ён прысвяціў сваёй любімай справе, стаўшы настаўнікам для многіх маладых спецыялістаў. Яго мудрасць і спакой дапамагалі знаходзіць выйсце з самых складаных сітуацый.
Сям'я і Спадчына
Для сваёй сям'і ён быў сапраўднай скалой — надзейнай апорай і крыніцай безумоўнай любові. Выхаваўшы траіх дзяцей і дачакаўшыся ўнукаў, ён пакінуў пасля сябе цяпло, якое будзе перадавацца з пакалення ў пакаленне.
Імгненні Жыцця



